Passief agressief

In ons kabinet zitten meesters in passieve agressiviteit. Het valt niet op, totdat je er op gaat letten. Wegdraaien van de spreker (De Jonge toen Baudet aan het woord was). Lachen als een je een motie van wantrouwen aan je broek krijgt (Kaag bij Van Dijk). Knipogen tijdens serieuze debatten (Rutte naar diverse kabinetsleden). Maar ook het bewust afwezig zijn bij stemmingen of het onbesproken laten van zaken zijn uitingen van passieve agressiviteit.


Het zijn onopvallende en onderdrukte uitingen van macht of dominantie. Er wordt immers niet geschreeuwd, gedreigd of hard op de tafel geslagen. Want dat is wat we vaak als dominantie betitelen. De verklaring voor dit gedrag in de literatuur verwijst naar het eigen onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen.

Herken je dit ook in je eigen organisatie, of bij jezelf wellicht? Gaat het dan ook om het onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen, of speelt er iets anders? Dit is wat de psycholoog er over zegt.

Foto via Unsplash van Paul Hanaoka

Terug naar homepage.

Iedere organisatie het zijne

Elk systeem cultiveert zijn eigen leiderschap. Net zoals de inrichting van een ruimte de looproute bepaalt.

Leiderschap bepalen zonder acht voor de context waarin het ontstaat is als de looproute bepalen zonder het meubilair te verplaatsen.

De context voor leiderschap bestaat onder andere uit de overtuigingen waarop de organisatie is gebouwd, die initiële behoefte die men wilde vervullen, de inrichting van de structuur, de beoordeling van de processen, de zichtbare en onzichtbare machtsverhoudingen. Deze zaken komen bijvoorbeeld tot uiting in de relaties in de organisatie, de cultuur en het soort leiderschap dat gecultiveerd wordt.

(On)bewust blijf je dezelfde mensen selecteren, (on)bewust stuwen dezelfde soort persoonlijkheden door naar de top, (on)bewust hou je in stand wat je misschien toch wilt veranderen of verbeteren of waar je dagelijks over moppert.

Leiderschapslessen zitten in bewustwording. En de spiegels zijn heel helder, maar niet altijd even leuk. Groei komt met pijn. Door het donker naar het licht. Het is niet anders. Gelukkig verlicht het kleinste lichtje al een donkere ruimte. Alles komt goed.

Terug naar homepage.

Pleister op de wond

Pleister op de wond.
Pfff, het is nooit leuk om een afwijzing te krijgen. Gelukkig zijn er ook organisaties die dat begrijpen. Die begrijpen dat je tijd en energie hebt gestopt in de sollicitatie. Die meevoelen met je teleurstelling. Deze week ontving ik, helaas, deze parel. Geen baan, maar wel iets moois om te delen, om van te leren, om bewust te worden. Want serieus ik heb het echt ook anders meegemaakt. Deze normale omgang met elkaar is in de wereld van de afwijzingen nog een uitzondering (mijn ervaring). Alsjeblieft.

Terug naar homepage.

Read the room

Deze vaardigheid hebben we allemaal, maar we gaan er nog te vaak aan voorbij; het inzetten en actief gebruiken van je intuïtie. Nog voordat je op je intuïtie acteert heeft de ratio het verhaal al weer overgenomen. Thuis durf je meer op je intuïtie te varen, maar op werk is dat anders. Tenminste als je werkt in een organisatie die fundamenteel gebouwd is vanuit een mechanische visie, een wantrouwend mensbeeld, waar controle en risicobeperking leidend zijn. En laat dat nu het geval zijn in zo’n 80% van onze organisaties.


Dat was/is namelijk de ideologie van de afgelopen eeuwen. Een manier van denken die ons ver heeft gebracht, maar die nu haar grenzen heeft bereikt.
Organisaties zijn een verzameling MENSEN. En mensen zijn geen machines of onderdelen van machines, maar complexe en super interessante wezens met een hart vol licht die energieën met zich mee brengen en dynamieken in gang zetten. Dynamieken waar zelfs de logaritmen o.b.v. Artificiële Intelligentie moeite mee hebben


Om werkelijk de organisatie naar een hoger plan te brengen moet je leren omgaan met mensen, vanuit integriteit, en liefde, vanuit de relatie. Dat doe je door onder andere je intuïtie te leren herkennen, vertrouwen en door te ontwikkelen. Je zult de term Nieuwe Balans Energie (NBE) in deze steeds meer gaan tegenkomen. En je zult gaan herkennen wanneer het fundament van een organisatie vanuit die NBE is opgebouwd. Zodra je over de drempel van zo’n organisatie stapt voel je dat het goed is. Je VOELT het. En zeg me niet dat je nog nooit op je gevoel bent afgegaan in (werkgerelateerde) situaties.

Terug naar homepage.

Anders kijken

Leiderschapslessen: Radicale verantwoordelijkheid vraagt om een onderzoekende mindset, en die begint echt bij jezelf. Niet vanuit het slachtoffer denken, maar door groei in bewustwording. 

Dat is niet altijd even gemakkelijk, en vraagt misschien ook wel wat training. Maar echt van elke situatie waarin je terecht komt kan je iets leren. Soms is het heel zichtbaar, oversteken zonder om je heen te kijken is gewoon niet handig. Vaker zijn de lessen veel subtieler, zoals in communicatie. Waartoe heb ik de ander daadwerkelijk voor uitgenodigd dat dit gedrag nu zichtbaar wordt? Je oogst wat je zaait.

Terug naar homepage

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑